به دلیل مشکلات ایجاد شده برای اینجانب توسط سپاه پاسداران و مزدوران آنها و مشاهده بی پناهی در مقابل قشون سپاهیان اسلام و ایران و بی عدالتی و بی مسئولیتی مسئولین و افراد صاحب منصب در جلوگیری از آزار و اذیت چندین ماهه مامورین اطلاعاتی در محیط دانشگاه و در زندگی اینجانب و تنها گذاشتن تمامی دوستان و آشنایان مطلع شده از وضعیت وخیم پرونده سازی برای اینجانب و همکاری صمیمانه آنها با این جنایتکاران ، اینجانب دچار صدمات روحی شدید بعد از حادثه ناگوار ( PTSD ) و افسردگی شدید ( Depression ) به دلیل شکست همزمان در رابطه خصوصی با خانم پ. پ . ر شدم . نا گفته پیداست که همزمانی این اتفاقات ناگوار و احساس بی کسی و بی پناهی و کمک نکردن دوستان برای مقابله با مشکلات ایجاد شده و بلکه عقده گشایی و شورش دسته جمعی برای کمک به ایجاد کنندگان مشکلات حاد موجب بیزاری اینجانب از بسیاری از افراد و حتی دلخوری و بیزاری شدیدتری از جامعه و وضعیت کنونی ایران شد و همچنین در دوران بعد از آن تا سال ها افسردگی و تغییر خلق و خو و رفتار های عصبی تاثیر فراوانی در تخریب روحی خودم و زندگی خصوصی و اجتماعی اینجانب بر جای گذاشت .
